çocukken, daha 6 yaşında felanım, böyle karlı bir televizyon ekranı gibi görüntüler geliyor gözümün önüne. o zamanlar her istediğim oluyor, su diyorum süt geliyor, ekmek diyorum pasta geliyor felan, kralım resmen be!

neyse bizim burada bir oyuncakçı vardı, okuldan her çıktığımda camına yapışıp salyalarımı bıraka bıraka yeni bişey gelmiş mi bakardım. sonra eve gidip hayal kurardım. gene böyle bir gün daha ikinci damlamı bırakmışken gözüme parıltılarıyla süper sonik bir helikopter takıldı. o an kalbim duracaktı. benim olsa neler yapardım! düşünmek istemedim, görüntüsünü aklıma kazıyıp eve koştum. odamın kapısını kapatıp hayaller kurmaya başladım… o helikopter beni çok uzaklara götürebilirdi. nereye gitceğimi hiç düşünmemiştim ama sadece uzağa gitmekti derdim. ertesi gün annemi aradım o helikopteri istediğimi biraz gözyaşı ve sevgi ile anlattım. akşamına annemle o parıltılı helikopteri aldık. annem beni bırakıp eve gitmişti, her akşam gibi en sevdiğim yemek faslından sonra odama gittim. helikopterimi kutusundan çıkarırken kendimi bir sanatçı gibi hissetmiştim, kutusuna zarar gelsin istemiyordum, ağır ve emin hareketlerle helikopterimi kutusundan çıkardım…

ve karşımdaydı helikopterim! 

ama bi sorun vardı, nasıl binecektim buna! yarım saat her bi yanını inceledim, en sonunda kapısını oyarak içine girebileceğimi düşündüm. hemen koşarak bir tornavida alıp başladım oymaya! her darbede uzaklarıma biraz daha yaklaşıyordum. bir darbe bir darbe daha helikopterde kocaman bi delik açmıştım!

yüzümde sıcak, gevrek ve sümüklü bir gülümseme vardı. bi süre bunun keyfini sürmeliydim.ilk nereye gidecektim acaba? yada hiçbir yeremi gitmeliydim…

yüzümdeki sıcaklık ve sümük hala aynıydı, ancak yavaş yavaş gülümsemem kaybolmuştu. bir sorun vardı. bu helikoptere sadece parmağım giriyordu! ben ne bok yemiştim! kocaman kafamı hesap etmeden helikopterimin içine etmiştim!

çok kızdım o gün kendime, hiç durmadan sümük yaptım, yatak kenarlarına sildim bunları, o yorgunlukla uyumuş kalmışım.

ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi oyuncakçının camına yeni salyalar bırakmaya devam ettim…